Jestem właśnie w trakcie czytania z wypiekami na twarzy. Tak właśnie wygląda moja wersja Gorączki sobotniej nocy.
Ten jeden cytat oddaje praktycznie całe moje życie. Cały czas się przedzieram, potykam i klnę jak szewc czując się ogólnie nieszczęśliwa (bo kto pamięta szczęśliwe chwile, serio?), tylko światła wciąż brak póki co. A jak będzie to zapewne tak jak u Percy'ego - okaże się światłem pochodzącym z chaty Meduzy, która zamieni mnie w kamień.
Wiem, że marudzę... ale z drugiej strony, kogo to obchodzi.
Mnie obchodzi. Stoję jak ratlerek mający wejść po wysokich, stromych schodach, w dotatku w ciemnościach. Bo gdzieś tam, wyżej może otworzą się drzwi. Ratlerki przeklinają?
OdpowiedzUsuńW dodatku - miało być.
OdpowiedzUsuńNie wiem, to Ty porównujesz się do ratlerka. Powinieneś wiedzieć czy przeklinają w takim razie.
Usuń