Dmuchnij mi (ostatniego całusa)

Tymi oto słowami powitała mnie współlokatorka rankiem pewnej środy

Uwaga! Maluję słowami:

Prowadzę samochód. Zimny łokieć. Sunę przez lasy i wiochy. Oddalam się od zachodzącego słońca za moimi plecami. A w radiu leci piosenka Blow me (one last kiss) - P!nk i myślę sobie :

j e s t   d o b r z e.  

Tłumię w sobie strach na tą myśl. I przez 4 minuty i 17 sekund pozwalam sobie czuć się dobrze. I śpiewam.

 I think I finally had enough, I think I maybe think too much 

I think that life’s too short for this, I want back my ignorance and bliss 

I think I’ve had enough of this, blow me one last kiss

Skromność to podstawa

Zawsze mi powtarzali, że wrodzona skromność to podstawa. I tak się składa, że także moja największa zaleta.
Ostatnio miałam taką refleksję jadąc pociągiem, że może powinnam przestać się wywyższać i uważać za lepszą od większości ludzi. Ale potem pomyślałam, że wtedy przecież nie byłabym sobą.  A wszyscy zawsze mówią, że trzeba być sobą.
Więc sami tego chcieliście.

Co robisz?

Podsumowanie mojego życia towarzyskiego.
Ogólnie.
Ale nie narzekam.

Banany a Bumerangi

Nie ma to jak gra w Tabu po pijaku. Najlepiej.

Poza tym było jeszcze:

- Można nimi zakuć, takie trochę sado-maso...

- Podkowa?

- (z konsternacją) Yyy... Masz bardzo dziwne pojęcie sado-maso. 

***

Hasło : Wi-Fi

Próba wyjaśnienia: Niewidzialny bóg komputerowców.

Jestem jeżem

Kiedyś szukałam tłumaczenia słowa jeż  i znalazłam  t o.
Pomyślałam sobie, że to jakiś błąd. Bo niby jak człowiek może być  n i e u ż y t y ? (lepiej nie napiszę swoich początkowych przypuszczeń).
Okazało się, że to znaczy dokładnie tyle:

Zatem jestem człowiekiem nieużytym.
Jestem  j e ż e m.

Szczęście? Nie, dziękuję.

Pierwszy raz od dawna mam szansę znów poczuć się szczęśliwa.
A jedyne na co mam ochotę to uciekać. Biec jak najdalej przed siebie i się nie oglądać.
Przywykłam już do bycia ogólnie nieszczęśliwą osobą.

Logika, z którą nie mogę się kłócić.

Powiedziałam mu, że to nigdy nie jest takie proste...
Ale z drugiej strony - może  p o w i n n o?

Zza krawędzi

Kilka dni temu zasypiałam z uśmiechem na twarzy. Kiedy to sobie uświadomiłam otworzyłam szeroko oczy z zaskoczenia i nie mogłam dalej zasnąć. Ale spokojnie, kryzys zażegnany. Podróży po dołach i dolinach ciąg dalszy!

A tak serio. Zaczęło pachnieć wiosną. Kiedy szłam na uczelnię i wzięłam głęboki wdech, pozwoliłam żeby to wrażenie trochę mnie ogrzało od wewnątrz. I pomyślałam: może faktycznie jeszcze coś się nagle pozytywnie zmieni?