Wracając dzisiaj nad ranem z oblewania obrony dotarło do mnie, że nie mam teraz zupełnie nic wiszącego nade mną. Żadnych egzaminów, żadnych projektów. NIC. Kompletnie wolny czas, który mogę przeznaczyć na czytanie książek (WRESZCIE), które zalegają mi już stosami. Czeka na mnie lista filmów, które chcę w końcu obejrzeć. Mogę zrobić wszystko przez te dwa wolne tygodnie. Dziwne uczucie.
Uświadamiając sobie to wszystko, poczułam się szczęśliwa.
Pierwszy raz od... od nie wiem kiedy w sumie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz