Obudziłam się dziś przerażona.
Śniło mi się, że spóźniłam się na swoją obronę. W pośpiechu założyłam pogniecioną sukienkę, w rajstopach poszło mi oczko, a biegnąc w szpilkach bałam się, że wyląduję z twarzą na ziemi.
Koszmar. Szczególnie dla kogoś kompulsywnie punktualnego jak ja.
Dopisane:
Cały dzień nie odpuszcza mnie uczucie lęku. Nie wiem czy to przez ten sen.
A może wieczorna wizja, że kiedyś umrę w samotności. A mój przyszły pies albo kot (pewnie kot, bo wredniejszy) zje mi twarz.
Sady mi nie wchodzą, ozdobnych nawet nie tknęłam jeszcze, a warzywa... szkoda gadać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz