sobota, 5 kwietnia 2014

Zza krawędzi

Kilka dni temu zasypiałam z uśmiechem na twarzy. Kiedy to sobie uświadomiłam otworzyłam szeroko oczy z zaskoczenia i nie mogłam dalej zasnąć. Ale spokojnie, kryzys zażegnany. Podróży po dołach i dolinach ciąg dalszy!

A tak serio. Zaczęło pachnieć wiosną. Kiedy szłam na uczelnię i wzięłam głęboki wdech, pozwoliłam żeby to wrażenie trochę mnie ogrzało od wewnątrz. I pomyślałam: może faktycznie jeszcze coś się nagle pozytywnie zmieni?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz