Niektórym przydałby się luz w dupie.

"W sumie to przykre, że w dzisiejszych czasach ludzie na każdym kroku podkreślają, że czytają książki i myślą, że to automatycznie podnosi ich 'rangę' w społeczeństwie, szczególnie teraz, gdy zrobiła się wielka moda na 'Patrz, ja czytam! Jestem ponad was, nieinteligentna maso', co można zaobserwować głównie wśród nastolatek, które przeczytają zmierzch czy 50 twarzy greya (przy kubku herbaty czy gorącej czekolady oczywiście). Czy czytanie książek nie powinno być czymś normalnym, z czym człowiek jest na co dzień?"

Po raz kolejny, czy mam się wstydzić tego, że czytam książki? Tego, że jestem inteligentna? Czy to czyni mnie złym człowiekiem? Znam swoją realną wartość i nie poniżam samej siebie. Czy to jest właśnie zła postawa? (to nie ma być w tonie nagonki, jedynie faktyczne pytania)

Przeczytałam wiele klasyków literatury, ale także Greya i Zmierzch. Te książki mniej wymagają od czytelnika. Czytam je dla wyłączenia się, dla relaksu. Przyznacie chyba, że ciężko traktować Zbrodnię i karę jako książkę relaksującą i odmóżdżającą. Takie książki zostawiają coś po sobie w czytelniku. 

Dla mnie istotne jest, że ludzie w ogóle czytają cokolwiek. Nieważne czy harlekiny, wywody filozofów czy kryminały. Ale dlaczego mamy się wstydzić, że wolimy romanse od laureatów Nobla? Skoro najzwyczajniej nam ten styl pisania nie pasuje? Boimy się, że dostaniemy nalepkę : jesteś płytka, bo przeczytałaś Zmierzch.

I nie ukrywajmy, ale czytanie książek nie dla każdego jest tak oczywistym nawykiem.

Ludzie czasami powinni się skupić na swoim życiu i szczęściu. Dla jednego szczytem szczęścia jest znalezienie prawdziwej miłości, a komuś marzy się własna biblioteka z nieskończonym zapasem herbaty.